Maggy heeft voor u gelezen: Sprakeloos

Deze boekbespreking dragen wij op aan onze bijzondere vriendin en aan de kleine prins.

Gelukkige verjaardag Marie.

Sprakeloos

Tom Lanoye

Ik sloot het boek tegelijk opgelucht en met spijt dat ik het uit had. Het boek was ongetwijfeld onder mijn vel gaan kruipen, zoveel herkenning, zoveel ontroering, op zoveel vlakken. “Nooit eerder heb ik een boek zo traag gelezen, steeds terugkerend de zinnen en beelden savourerend,”  verwoordde een goede vriendin en slagersdochter het.  “Ik wil weten of dat komt omdat ik het ritmische geluid van het schuren van het kapblok hoor terwijl ik lees, de droge hak van het bijl in de kotelet hoor, mee rond de tafel sta in de familiefabriek of dat mensen zonder kapblok en zonder moeder met afasie het ook allemaal zo mooi vinden.” Ja, dat vinden we.

Tom Lanoye is de zoon van een middenstander onder de middenstanders, hij is het vijfde kind in een slagersfamilie. En zoals dat gaat in een goed draaiende beenhouwerij lopen werk en gezin gewoon in elkaar over. Vader, moeder en ook de kinderen zijn altijd in de weer met de winkel, de klanten en de bestellingen. Van vlees en bloed, in boekvorm.

Maar naast zijn jeugdjaren beschrijft Tom L. vooral het levenslot van zijn moeder. Een liefdevol portret over Josée Verbeeke, volbloed slagersvrouw in de winkel, diva met ambities in het amateurtoneel in haar schaarse vrije tijd. Hij maakt de balans op van zijn kleurrijke kinderjaren, van zijn turbulente adolescentie, van de conflicten met zijn moeder-diva en tenslotte van de strijd waarin ze reddeloos en roemloos ten onder gaat. Hij gaat geen detail uit de weg hoe hard ook, de beroertes, de afasie, het overlijden. Lanoye benoemt de volle onwaardigheid waarin al te vaak een leven moet eindigen, hij benoemt de onmacht en de woede, het verdriet. Toch werd  Sprakeloos een prachtig meeslepend boek.

Critici vinden dat het boek half zo kort had kunnen zijn omdat Tom Lanoye zowat 70blz lang verveelt met de vele uitvluchten die hij had om het boek niet te moeten beginnen. Maar ik begrijp zijn getalm, ik begrijp dat je met dit verhaal niet met de deur in huis valt. Hij heeft de balans gezocht tussen komedie en tragedie en gevonden.

Ik geloof niet dat de schrijver het verdriet van zich wil afschrijven, dit boek is veeleer het verslag van zijn rouwproces. Tom heeft zijn respect en zijn liefde voor zijn moeder bewezen toen hij haar toeliet te sterven. Hij wil de leegte en de stilte vullen met zijn taal, daarom is hij schrijver, hij kan niet anders. En wij, de man en de vrouw met de bescheiden talenten, wij rouwen ook, wij rouwen zonder de woorden te vinden om de leegte en de stilte te vullen, we blijven achter in afasie, in woordpap, sprakeloos.

 

Oorden van schoonheid en troost

 

het effect van de media op wandelende vrouw in sneeuwlandschap

Kom je straks nog binnen als je gaat wandelen? vraagt moeder aan de telefoon.

Ik ga niet wandelen vandaag.

Hoe komt dat, zo’n schoon weer.

Ik heb schrik.

Schrik, jij bent toch onvervaard?

Toch niet. Ik heb schrik.
Dat ik uitglijd.
In de verlaten kouters.
Dat ik mijn been breek.
En dat net dan mijn gsm plat is.
Dat ik dan niemand kan bellen.
En niet voor- of achteruit kan.
En ik kom daar nooit iemand tegen.
Dus dan zal ik daar doodvriezen.
En dan ondergesneeuwd geraken.
En niemand zal me dan nog zien liggen.
En dan ben ik vermist.
En dan gaat men dat op TV omroepen.
Met een foto. Net die natuurlijk waar ik slecht opsta want in jullie paniek gaan jullie de eerste de beste foto geven aan de politie.
En dan vernoemt Jan Becaus me enige dagen later in het journaal met mijn voornaam alsof ik een goede vriendin van hem en het volk ben, terwijl ik hem en de kijkers niet eens ken.
En dan gaat HLN bellen bij mijn buren.
En in een verslag van drie pagina’s in de krant gaan dan allerlei zonderlinge dingen over mij verschijnen, die mijn buren wel weten, maar jullie niet. Dat ze me elke dag de kouter zagen intrekken bijvoorbeeld en pas uren later zagen terugkomen. En dat ze dat wel gedacht hadden dat het nooit goed kon aflopen met mij, met dat werk in de media en al. En dan gaan De Morgen en De Standaard dat uit elkaars goede en directe bronnen vernemen en dat ook publiceren en in HBVL gaan ze het 50% zeker weten en Jef Vermassen zijn intuïtie gaat verklaren op TV dat er meer aan de hand is.
En er wordt dan over jullie geschreven. En over jullie liederlijk verleden.
En dat jullie de kinderen op internaat staken en slechte ouders waren. En dagenu ziet wat daar van terechtgekomen is, van die kinderen.
En volgend jaar heeft men me nog niet gevonden.
Dan komt er een herinneringstocht in het dorp. En daar nemen dan allemaal mensen aan deel die ik niet moet en waarmee ik geen uitstaans heb en niet in mijn leven wil, ook niet wanneer ik dood ben. En ik haat knuffelbeestjes.
En nadien gaan ze dan naar Het Pleintje gezellig napraten dat ze daar bij waren en hoeveel volk er was en dat het o zo schoon was maar dat ik toch een rare was en dat ik misschien evengoed betrokken ben in een megafraudezaak  en in Brazilië zit te rentenieren in de zon, ge weet toch nooit. Kom geef ons nog eentje, zeggen ze dan.
En dan zet Ilse Beyers heel de familie onder druk om met zakdoeken en al en groot verdriet op te draven voor de Kerstspecial van Story, want misschien weet ze nog iets van jullie dat jullie zelf nog niet weten en dat dreigt ze te publiceren. Tegelijk met een publireportage voor JBC want die kleren moeten jullie dan dragen in die special.

Dat wil ik jullie allemaal besparen.
Daarom ga ik niet wandelen in de sneeuw. Ik blijf lekker binnen vandaag.

 

Douchekapje van de week XXL – de slimste K

“maar ze is minder sterk in politiek en sport. Dat zijn onderwerpen die haar in het dagelijkse leven minder interesseren. Typisch vrouwelijk, denk ik, want ik heb daar zelf ook problemen mee. Al die namen van politieke partijen en zo, op de duur kom je daar niet meer aan uit.

‘Dat onze Karen een echte gossip girl is, zou wel eens in haar voordeel kunnen spelen. Ik ben er zeker van dat heel wat slimme gasten een dag voor hun deelname aan De slimste mens nog snel de Dag allemaal moeten lezen, maar dat zal bij haar dus niet meer nodig zijn.’

Dat zegt in de Standaard de zwarte Ka over de rode Ka die vanavond dingt naar uitgerekend de titel van slimste mens.

Ja beste K één, twee of drie, aan die cijfers daar komen wij niet meer aan uit, maar kom je XXL douchekapje afhalen op onze redactie. Daar liggen trouwens nog een paar boekskes die je gratis mag meenemen om uw kennis bij te schaven.

En beste Ka, als je in het vervolg iets niet weet of begrijpt, spreek dan voor jezelf en zeg: “Typisch K3″.

Betrek ons daar niet langer bij.

(Deze trofee wordt uitgereikt aan personen, bekenden of onbekenden, die een opmerkelijke uitspraak deden.
Hij bestaat in 2 uitvoeringen: het “Douchekapje” voor deftige uitspraken en “Douchekapje XXL” voor ondeftige uitspraken.
De gelukkige ontvanger van dit laatste kan het dan meteen helemaal over zijn hoofd trekken!)

 

Gelukkig Nieuwjaar!!

 

 

Verhalen uit de Provence – Dan toch maar liever een varken!

Het moet zowat een maand geleden zijn.

Toen we geheel volgens de wettelijke verplichtingen de tuin aan het debroussailleren waren, vloog van onder een eik een resem kleine gele vliegjes op. Die gele vliegjes verraden de aanwezigheid van truffels had Mr Fiou ons geleerd. Een truffel van eigen kweek, dat leek ons het perfecte ingrediënt voor het kerstdiner en dus plantten wij zorgvuldig een vlagje op de heilige plaats.

Vandaag was de sneeuw gesmolten en de grond ontdooid. Tijd om de zwarte diamant op te graven. Vol goede moed begonnen we aan de graafwerken. De plaats van het vlaggetje leverde niets op. “We kunnen er net zo goed twintig cm naast zitten.” bedachten we en zochten vlijtig verder, daarnaast en nog daarnaast en nog wat verder.

Geen truffel.

Bij gebrek aan een hond of een varken gingen we dan zelf plat op de buik gaan snuffelen op zoek naar die unieke geur. Dat was niet echt een deftig zicht. “Hoe diep zit zo een truffel eigenlijk?” vroeg B. Enig gegoogel vertelde ons dat een truffel één tot vijftien cm onder de grond zit. Die putten van een halve meter konden we dus terug dichtgooien. Een namiddagje graven leverde ons veel stenen, mierennesten en allerlei onbekend aards leven op maar geen truffel.

Mr Fiou heeft ons een fabeltje verteld besloten we. Bestaat die truffelvlieg wel? Ja hoor, ze bestaat zegt internet maar je vindt ze enkel in de buurt van een rijpe truffel. We zullen dus nooit weten of we een maand geleden een unieke truffeloogst gemist hebben.

De truffelmarkt zal veel goed maken.

Truffeloogst van iemand die er  wel verstand van heeft.

 

‘t Is feest, ‘t is feest!

Gelukkige verjaardag!

Voor de benjamin der dames, Nel.

 

Wat hebben we vandaag geleerd?

 Bloggen is out.

 Telefoneren en mailen ook.

 Twitteren en smssen? Ook voorbijgestreefd.

 Een beetje BV communiceert voortaan via de cover van populaire tijdschriften.

 

 

 

Wil de echte politiecommissaris nu opstaan!

Mijnheer Schouppe was niet te spreken over het gedrag van Witse afgelopen zondag. Volgens de staatssecretaris van mobiliteit is het ongehoord dat de commissaris in volle bob-campagne met een stuk in zijn kraag achter het stuur kruipt. “De populaire politieman brengt niet alleen levens in gevaar maar de man heeft ook een voorbeeldfunctie.” aldus Etienne Schouppe.

De staatssecretaris heeft natuurlijk gelijk, verkeersveiligheid voor alles, maar toevallig ken ik iemand in de media en die heeft me toevertrouwd dat Witse helemaal geen politiecommissaris is! Inderdaad mijnheer Schouppe, u schrikt even erg als ik, en dat is nog niet alles, want Witse  is ook niet zijn echte naam! Die heet eigenlijk Hubert Damen, acteur van beroep en de halve fles cognac die hij soldaat maakte was gewoon appelsap! Die man is een oplichter.¨

 

Google zoektermen op een rijtje

VRT-topman Guy Peeters Minister Freya Van den Bossche filmregisseur Luc Wallyn voorzitter Caroline Gennez huisregisseur Jan Eelen Woestijnvis participatie Wouter Vandenhaute Corelio gemeenschappelijk overleg SP.a zwijgplicht socialisten Raad van Bestuur Piet Van Roe VRT Dirk Wauters gedelegeerd bestuurder Ingrid Lieten beheersovereenkomst Minister van Media macht overheidsbedrijf Keien van de wetstraat