Deftige Dames,

Het spijt me (eigenlijk niet), maar ik voel me genoodzaakt met harde hand in te grijpen. Het gaat hier van kwaad naar erger. Uw laatste (vorige) lay-out bewijst het eens te meer, in plaats van jullie evenwicht te vinden zijn jullie volledig uit balans.

En ik wil deze interventie (het herstellen van uw blog in zijn oorspronkelijke staat) staven met harde bewijzen, ik publiceer hieronder uw bezoekersstatistieken van de laatste dagen. Als dit geen reden tot onrust is!

blogstatistiek.jpg

Alle facturen van Emile Ratelslang – ja, die u op mijn bureau deponeert, de mensen mogen ook weten wie er uw administratie afhandelt – heb ik geprotesteerd en zonet aangetekend teruggestuurd.

U wordt ook vriendelijk verzocht om onmiddellijk uw bureau en uw huis in de oorspronkelijke staat te herstellen om alsnog de reeds aangerichte schade in uw relatie met uw huisgenoten en uw talrijke lezers te herstellen. En om uw kleren aan te trekken. Het is geen zicht. Noch het één , noch het ander.

Elisabeth Donckers heeft me laten weten dat ze herstellende is, dus voor haar hoeft u het ook niet meer te doen.

Voilà.

Advertenties

“Achter iedere deftige dame staat een sterke man,
dat is een waarheid als een koe.”

De eerste bijdrage van een lezer mochten wij al in onze mailbox aantreffen. De huisman getuigt:

“Ik sta volledig achter de carrière van mijn vrouw. Ik heb haar altijd gesteund en gestimuleerd in haar ambitie. Ik ben waarschijnlijk wat men noemt een nieuwe man. Huisman is echter een fulltime maar bevredigende job.

Pas op, het huishouden runnen vergt enige organisatie, de dienstencheque is daarbij een gouden uitvinding. Plannen is de boodschap, want je kan niet met de poetsdienst, de strijkdienst én de ruitenwasser tegelijkertijd een praatje slaan. Dat wordt algauw koffieklets en het is een fabeltje dat huismannen daar tijd voor hebben!

Je kinderen zien opgroeien is uiteraard een echte luxe. Onlangs kocht ik nog een zitmaaier. Hoe de oudste daar plezeir aan beleeft, dat is formidabel om zien!

Ik vind het ook belangrijk mijn gezin gezonde en uitgebalanceerde maaltijden te serveren. Het is een voorrecht om voor de dagelijkse schotel te kunnen samenwerken met topshefs als Pierre Wynants en Wout Bru, hier bij de Delhaize om de hoek.

Ik ben niet het type man dat verwacht dat zijn vrouw hem ’s avonds een biertje brengt op de sofa. Integendeel, ik heb een home cinema mét hoofdtelefoon gekocht, zodat ik haar niet stoor als zij nog dossiers doorneemt.

Ik weet dat mijn vrouw in het weekend graag de verloren tijd met haar gezin inhaalt. Ik begrijp dat zij dan de kinderen eventjes voor haar alleen wil. Ik gun het haar van harte! Ik ga wel in mijn eentje naar het voetbal, ik zit daar niet mee.

Ik weet het, ik ben een witte raaf. De vriendinnen van mijn vrouw benijden het haar wel eens. Ik heb niet gekozen voor de gemakkelijkste weg maar de voldoening is groot.

Mocht ik alles moeten overdoen, dan koos ik opnieuw voor het beroep van huisman!”

Die ochtend, bij de bakker…

“Een 187granenbrood!”

“Het spijt me mijnheer, die zijn uitverkocht.”

Er liggen nog zowat 186 soorten ander brood.

“Dat is hier altijd hetzelfde!! Altijd uitverkocht!!”

Heerschap draait zich verontwaardigd om.

“’t Moest nog eens oorlog worden, dan was er helemaal geen brood meer!”

Dat was mijn grootmoeder zaliger die sprak door mijn mond.

(posted by nel)

Op een bepaald moment had ik een hond, een kat en een inwonenende revaliderende moeder. Ik waste wekelijks de truitjes en broekjes van een hele basketbalploeg en speelde na mijn uren chauffeur voor zowat een half dozijn kinderen. Om al die dingen had ik nooit gevraagd, op een dag waren ze er gewoon. Hoe ze er kwamen dat weet ik niet, maar dat je er moeilijk weer vanaf komt weet ik des te meer!

En zo zit ik nu met een blogje. Begonnen als een geintje, een folietje van 3 deftige dames met een glas te veel op. Dame Ria heeft hier nog nooit een letter achtergelaten en dame Gerda is al een paar dagen spoorloos. Het licht op haar blog is uit en haar mailbox zit overvol, duidelijk al een tijdje niet leeggemaakt. En wie mag hier de meubels redden? Ja, ons nelleke weer! Nel zal al die lezers hier wel opvangen, je kan de mensen toch niet voor de deur laten staan.

Maar ik heb daar niet om gevraagd! Ik kan helemaal niet bloggen! Wat moet ik hier vertellen? Kan u mij dat misschien zeggen, beste lezer? Wat leest u graag? Waarmee kan ik u een plezier doen? U zegt het maar!

Altijd tot uw dienst.

Ons nel.

Gooooodmornig Flanders!!!

En nu een verzoekplaatje van een deftige luisteraar!

Speciaal voor Blanche deze ‘exotische’ Italiaan!

Laat u maar eens goed gaan in de huiskamer!

let ook op de deftige babes van toen

(posted by nel)

Schoolfeest 1971

Het jongetje dat zingt, dat ben ik.

 

(posted by nel)

Zondag 26 november – 21 u – Canvas

Een duik in de Vlaamse Omroep archieven
Twee Deftige dames in wording.
Reportage van Kris Smet, oorspronkelijk uitgezonden op 26 november 1973 in het jeugdmagazine “TipTop” gepresenteerd door Zaki

“Vlaamse tienermeisjes in de ban van TopPop, zetten hun eerste schuchtere stappen op de dansvloer”