oktober 2008


Omdat er blijkbaar nogal wat verwarring bestaat over de auteurs van deze blog hebben we  een who’ s who pagina toegevoegd ter verduidelijking.

Het werd tijd, dachten we. Allen daarheen!

(de laatste vijf minuten zijn niet meer relevant, maar een kortere versie was onvindbaar)

Trouwe lezers weten dat wij met argwaan de installatie van de familie Maffia in ons dorp volgen, want sommige dingen kan je op zijn minst eigenaardig noemen.

Het gebrek aan croissants kon je nog op rekening zetten van de vliegende Hollander, maar de gebeurtenissen die zich nu afspelen kan je niet verklaren door met de vinger naar ceux du ballon te wijzen.

Onze kathedraal, de trots van ons dorp, stond tot voor kort majestueus te pronken met haar schitterend hoofddeksel.


Toen les Maffia zich hier kwamen vestigen echter, trokken donkere wolken samen boven dit monument, sloeg de bliksem in, werd het heilig kruis tegen de grond gesmakt en bedreigen brokstukken de gemeenschap.

De bliksem veroorzaakte een kettingreactie. Tegen de kathedraal leunt immers la mairie – agence postale aan en wegens gevaar van vallende stenen kan je het linkse bureel dat dienst doet als postkantoor niet meer benaderen.

” Suite aux intemperies, l’ agence postale est fermée jusqu’à nouvel ordre”

prijkt in grote letters op de deur.

Tot op heden werd de nouvel ordre nog niet gegeven en zo komt het dat ons dorp, behalve met een tekort aan croissants, nu ook kampt met een tekort aan postzegels, wat in tijden van crisis uiteraard gemor bij de bevolking veroorzaakt.

Helaas, wij vinden geen gehoor meer voor onze problemen, want was het vroeger de gewoonte je ongenoegen met goed gevolg te ventileren bij de plaatselijke autoriteiten, tegenwoordig sta je met je klachten voor een gesloten deur.


Don Corleone, haal je troepen hier weg en laat ons weer rustig grommelen.

De krantenkoppen liegen er niet om. Vlaanderen in de 21ste eeuw. Moet kunnen.

David wordt voor onderstaande stevige uitspraak beloond met het douchekapje XL van de week.

«Ik heb mijn vrouw exclusief verkocht aan een weekblad»

Het Laatste Nieuws, 25.10.2008.

Deftige, niet meer zo piepe dames, lusten ook wel eens een groen blaadje. Wel, dat manneken, dat gisteren zijn eerste boek kwam voorstellen in De laatste show, deed me watertanden.

Paul Baeten heet hij. Vlaamser maken ze de namen niet meer en daarom voegde hij er de familenaam van zijn Italiaanse vrouw aan toe.Paul Baeten Gronda, taalvaardig, gevat, geestig en bescheiden is hij. Zo hebben we ze graag. En jong natuurlijk.

De nieuwe Brusselmans noemen ze hem. Sorry Herman, maar de goden op de Olympos bleven ook eeuwig jong.

Ik kan niet wachten om hem oven zijn biljartbolleke te aaien zijn boek te lezen.

De fluistercompagnie presenteert:

Equus

Van Peter Schaffer in een regie van JP Van Steeteghem

Met Kurt Defranq en Steven De Lelie

 

 

Peter Schaffer schreef in 1973 het op feiten beruste verhaal van een jongen die zes paarden de ogen had uitgestoken. De jongen Allen wordt in een psychiatrische inrichting geplaatst, waar hij wordt behandeld door dr Martin, die diep in zijn verwarde psyche graaft.

Allen blijkt er een bizarre mengeling van paardenliefde en religieuze waanzin op na te houden, gekruid met een flinke scheut puberale erotiek, drift en passie.

 

Mijn onprofessionele diagnose ziet op zijn minst een sterk schizofrene aanleg bij de jongen. Een indruk die nog versterkt wordt door het sobere stalen decor met ketens (gevangen,paranoïde geest), de opgenomen tekst op de achtergrond (stemmen) en de lichtflitsen (hallucinaties), allen schizofrene symptomen. Maar dr Martin richt zich vooral op de verloren passie in zijn eigen leven. 

De verantwoordelijkheid voor het pathologisch gedrag van de jongen wordt voor een groot stuk bij de ouders gelegd, de dominante, fanatiek religieuze moeder en de afwezige, lijdzame vader. Een achtergrond die men in de jaren 70 als  typisch schizogeen  zou bestempeld hebben. Deze visie is vandaag achterhaald, familiale omstandigheden spelen geen rol in het ontstaan van schizofrenie, maar kunnen wel het verloop beïnvloeden.

 

Dat dit stuk op meer dan één gebied een kind van zijn tijd is, bewijst ook de naakte Steven De Lelie in de slotscène. Waarschijnlijk vrij provocerend in de jaren 70 , echter niet zo absurd als  naaktscènes vaak zijn in het hedendaagse theater, maar een naaktheid die broos is, passioneel en kwetsbaar.

 

Een avondje theater is leuk en de prachtig gerestaureerde stadsschouwburg een magisch decor. Dat kan niet altijd worden gezegd van het publiek. Ik begrijp niet waarom het bijwijlen stomweg zit te lachen terwijl de sublieme vertolking van de acteurs de zaal tot in de nok vult met wanhoop en dramatiek. Dat irriteerde me, want dit was geen stukje amateurtoneel met een lach en een traan.

In mijn dorp is een nijpend tekort aan croissants. De notoire alimentation doet dienst als depot pain en je kan er de ingrediënten halen voor een koninklijk ontbijt.
Niet iedereen reserveert echter zijn croissantjes en zo kan het gebeuren dat er een verbaal gevecht ontstaat voor de laatste kostbare exemplaren.
C’est toujours la même chose, plus de croissants, is een veel gehoorde klacht en in een klein Provençaals dorp is het niet anders dan in de grote politiek: voor ieder probleem moet een schuldige gevonden worden.
Gelukkig bestaat er unanimiteit over die schuldige: ceux du ballon ont encore tout rafflé.
Die van de ballon hebben het altijd gedaan en die van de ballon zijn toevallig weer Nederlanders.
Er ontbreekt misschien iets in het empathisch vermogen van onze noorderburen want telkens slagen ze erin om op de zere teen van onze zuiderburen te stampen.
Neem nu die van de ballon. Iedere ochtend kan je voor amper 175 euro in een mand klimmen en per luchtballon het mooiste plekje ter wereld overvaren, inclusief Champagne en croissants.
Op de plaats van afspraak prijkt een kleurrijk bord met de vermelding “BALLOONING”.
Zeg nu zelf, belloening in een Frans dorp van 300 man, dat is de deftigheid toch ver voorbij? Als onze Nederlanders nu zo slim waren geweest hun zaakje ” La Montgolfière de Provence” te dopen, dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest, dan had men hen alle croissants grootmoedig gegund, dan was de integratie geslaagd en zou men niet langer spelen met de gedachte om Nederlanders een proeve van Frans te laten afleggen.
Maar er is hoop voor onze Nederlandse dorpsgenoten. Misschien zijn zij binnenkort niet langer de zondebok want nieuwe buitenlanders hebben een stekje gevonden in ons dorp. We weten nog niet of het deftige mensen zijn en we weten nog niet of ze Frans spreken, maar ze hebben wel een ‘vreemde’ naam.

De orde van de douchekapjes zit niet om een stunt verlegen.  Hoe kan het ook anders met creatieve, economische en een stuk of wat andere talenten in haar gelederen.

Op de informatiesneltrein zijn de dames al lang gesprongen, het komt er echter op aan opportuniteiten te zien en kansen te grijpen. De merchandising smeden als het ijzer heet is! Succes omzetten in klinklare munt.

E-commerce is hét winkelconcept van de toekomst. Thuis in alle rust, lekker relaxed, kiezen, keuren en bestellen.  Met enkele muisklikken haalt u het douchekapje binnen dat u altijd al wilde maar nooit durfde kopen!  Hét gepaste assesoire voor elke gelegenheid! Met de ‘ Coffee Swirl’ hoeft u nooit meer verlegen te zijn als u om elf uur nog een selle douche wou nemen maar buurvrouw reeds op de koffie verschijnt.

Voor de prijs van $22,95, exclusief verzendingskosten, hoeft u het echt niet te laten! Bestel nu!

 Alle modellen zijn leverbaar uit voorraad.

Volgende pagina »