Zelfs in het volmaakte Provençaalse binnenland kan het je soms overvallen: une envie de mer.

“Ga eens naar Port Cros” had een deskundige ons geadviseerd.
Een eiland in groen en blauw dat in zijn geheel een parc national is, een eiland enkel voor voetgangers waar het woud tot in de zee reikt.

Omdat je er het strand enkel kan bereiken na een uurtje klimmen en dalen over een rotsig bospad, leek het ons een goed idee om zo weinig mogelijk bagage mee te nemen. Enkel op fotoapparatuur bespaarden we niets. Het eiland beloofde schitterend beeldmateriaal en dus werden camera, lenzen, zonnekappen, filters en statiefje ingepakt.
Port Cros is ook een duikersparadijs, zo bleek al op de veerboot want vele medereizigers torsten lood en duikerspakken. Wij waren het onze gemakshalve vergeten.

Van bij het aanmeren in het kleine haventje was le depaysement immédiat et total. Geen auto’s, geen fietsen, geen sigaretten, geen honden, geen villa’s, geen beton. Enkel verharde aarde, een paar okerkleurige huisjes, palmbomen en drie restaurantjes.
Gelukkig waren we onze frigobox vergeten zodat we verplicht waren ter plaatse een perfect gegrilde loup de mer, enkel vergezeld van een streepje olijfolie en een glas witte wijn, te bestellen.

port-cros water

En dan het strand. We betreurden al snel dat we onze hoed en zonnecrème vergeten waren want, ook al was het al laat in september, de zon liet zich van haar beste kant zien. Een paar vebrande onderdelen wegen echter niet op tegen de plaatjes die de revue passeerden. Dobberende bootjes, azuurblauwe lucht, schitterende vergezichten door groene doorkijkjes, het was een wandeling door een prentenboek waar je al fotograferend je hart kon ophalen.

Op Port Cros kan je in het smaragdgroene water zwemmen tussen de vissen die, alvorens ze een eindje verderop zullen gegrild worden, nog even een rondje komen draaien.
Dat we geen handdoek bijhadden vonden we niet zo erg maar dat we ons boek om lui onder een boom te lezen vergeten waren vonden we wel jammer.

Ile de Port Cros, je bent bloedmooi en feeëriek. We komen zeker terug en dan neem ik ook de batterij van mijn fototoestel mee zodat we al die apparatuur niet nutteloos een gans eiland moeten rondzeulen.

20070601093856!Port_Cros

Advertenties