juni 2008


 

Tante Annie legt een bus in naar de Efteling. Het doel is een mars op het sprookjesbos en een boekverbranding van het seksistische geschrijfsel  van de macho’s Grimm. De deftige dames doen mee. Patrick is tegen de afschaffing van de sprookjes. Ik stel een compromis voor, we herschrijven ze gewoon.

Er was eens een meisje dat verbleef in een nieuw samengesteld gezin. Haar ouders waren lang geleden gescheiden en ze woonde met haar vader , stiefmoeder en stiefzusters in een groot huis. De zusjes hielden van shoppen en ‘Home and Away’, het meisje van ‘Pride and Prejudice’, afgeleiden en integralen.  Maar de lelijke luie vrouwen lieten het meisje al het vuile werk doen, ’s avonds viel ze vaak van vermoeidheid in slaap boven haar studieboeken.

Op een dag gaf een zekere sir Allen een groot feest. Hij was op zoek naar een apprentice. ‘Dames en heren die een wekplek met een salaris van circa 100.000 pond willen’ werden uitgenodigd. De hele dag waren de stiefmoeder en de stiefdochters in de weer met  krultangen, gelnagels en jurken, overtuigd als ze waren dat er ook wel alternatieven zijn om sir Allen te charmeren in de boardroom.

Het meisje was niet uitgenodigd, men hield haar voor het hulpje met de dienstensheques. Verdrietig keek het meisje hen na. Plots stond daar een lieve fee: “Huil maar niet meisje”, zei ze. “Jij gaat naar het feest!” Met een tikje van haar toverstok toverde ze het meisje in een gedistingeerd mantelpakje. Haar haar was plots stijlvol gebrusht en aan haar voeten prijkten elegante maar comfortabele schoentjes. Een stijlvol aktentasje vervolmaakte het geheel. “Maar luister goed: om 12 uur deze nacht is de betovering verbroken.”

Even later betrad het meisje de boardroom. Ze kende niemand. Eventjes voelde ze zich heel alleen… Maar plots waren alle ogen op haar gericht. Als in een droom stapte ze naar voren en hoorde ze zichzelf spreken over multitasking, flexibele werkverdeling, succesvolle projecten, commitment en projectmanagers. Ze praatte en praatte… tot ze opeens de zware slagen van sir Allan’s antieke klok hoorde. Bijna twaalf uur! Ze snelde de boardroom uit, de trappen af naar beneden.  Net op tijd. Onderweg verloor ze haar notaboekje. Verbrouwereerd stond sir Allen op de trappen, met haar notaboekje in zijn hand. Allerlei ingewikkelde formules stonden er in. Sir Allen las ze met stomme verbazing. Hij was op slag smoorverliefd!

De volgende dag was het land in rep en roer. Er was iets bijzonders aan de gang. Sir Allen liet alle ongetrouwde dames van het land het notaboekje zien. De eigenares zou de nieuwe apprentice worden! Natuurlijk beweerden ook de lelijke stiefzusters dat het notaboekje van hen was, maar hoe ze ook hun grijze cellen uitpersten, hun hersenen waren te klein en te traag. En toen kwam het meisje, verrukt dat iemand haar notaboekje terugbracht. Onder honend gelach van haar stiefzusters wenkte sir Allen het meisje dichterbij. De formules zaten haar als gegoten.

Een week later stond het meisje met haar notaboekje in de boardroom. Ze tekende het contract van 100.000 pond en leefde nog lang en gelukkig.  

 

 

Wat de precieze uitspraak is waaraan ze deze titel heeft verdiend, is ons onbekend. Maar uit welingelichte bron vernamen we dat Zuster Monica – die wij gezien ons verleden op een op indoctrinerend katholiek internaat, niet meteen van fatsoen of oprechtheid zouden verdenken – zich eens te meer van haar meest ondeftige kant heeft laten zien door zomaar – durven wij het woord in de mond nemen – censuur te plegen! Ontoelaatbaar!

Hoe de vork precies aan de steel zit, zullen wij dames nog moeten uitvissen, maar het blijkt een feit te zijn dat Zuster Monica een mooi staaltje van machtsmisbruik tentoon heeft gespreid door er hoogst persoonlijk voor te zorgen dat deze blogger – aan wiens artikel zij blijkbaar aanstoot nam – een artikel van zijn blog diende te verwijderen. Op deze manier weet deze almachtige matrone al wie haar op wat voor futiele manier dan ook dwarsligt, makkelijk het zwijgen op te leggen. Of hoe een tsjeventeef het als evident beschouwt dat dissidenten uitgeschakeld dienen te worden.

Zuster toch! Hoe kleinzielig, hoe laag, hoe stijlloos vooral. U draagt al lang geen nonnenkapje meer op uw Spartaans gekapte hoofd, maar het bijhorende middeleeuwse normen- en waardengestel bent u nog lang niet ontgroeid.

Het ”Douchekapje van de week” wordt uitgereikt aan personen, bekenden of onbekenden, die een opmerkelijke uitspraak deden. Hij bestaat in 2 uitvoeringen: het “Douchekapje” voor deftige uitspraken en “Douchekapje XL” voor ondeftige uitspraken. De gelukkige ontvanger van dit laatste kan het dan meteen helemaal over zijn hoofd trekken!

“De frieten zijn niet te duur!” aldus minster van Quickenborne na een grondig onderzoek. Op een moment dat onze koopkracht al danig is aangetast stelde Quicky, die er graag eentje lust met stoofvlees en mayonaise, vast dat ons zakje friet duurder werd op het moment dat de aardappelprijs in vrije val was.

Kwieke Quicky verdacht Jan Spier en andere snode frituristen ervan prijsafspraken te hebben gemaakt. De kapoenen! Dat is geen fair spel hoor, jongens! Dat mag niet in een vrije stripeconomie! En onze dappere held onderzocht het puntzaakje tot op de bodem met behulp van zijn gehackte iPhone.

Goed gewerkt, Quicky! Dat is nog eens opkomen voor de kleine man! Maar de frieten zijn dus niet te duur: eind goed al goed!

En nu op naar nieuwe avonturen, Quickie! Electrabel, belgacom, luminus, telenet, proximus, NMBS, base, mobistar…

Het “Douchekapje van de week” wordt uitgereikt aan personen, bekenden of onbekenden, die een opmerkelijke uitspraak deden. Hij bestaat in 2 uitvoeringen: het “Douchekapje” voor deftige uitspraken en “Douchekapje XL” voor ondeftige uitspraken. De gelukkige ontvanger van dit laatste kan het dan meteen helemaal over zijn hoofd trekken!

Secret files onderschept door DDD!

In sneak-preview het indoctrinatiefilmpje dat al een tijdje circuleert bij reclamemakers (o.a.van Dodge) onder het motto:

“Vrouw, ken uw plaats”

Deftige valkuil: het is zo aanstekelijk en charmant dat ze er weer en weer en weer naar kijken.

Meer over de Dodge campagne bij:

http://houbi.com/?p=290

http://florafleempaard.wordpress.com/2008/06/09/word-vader-blijf-vent/

Meer over de scopitone filmpjes bij:

http://blogderzuchten.wordpress.com/2008/06/10/tv-tip-1408-do-you-scopitone/

In een bepaalde regio in Vlaanderen, in achtergesteld gebied, is bij toeval een inwoner ontdekt die ooit een aflevering van FC De Kampioenen heeft gemist. Antropologen hadden tot hiertoe het bestaan van dit specimen enkel vermoed.

Een grensoverschrijdend rampenplan trad onmiddelijk in werking. Zendtijden en programmatie werden aangepast om deze onaanvaardbare sociale achterstand weg te werken.

Het rampenplan is van kracht de hele zomer lang op TV één, elke dag rond 20 uur.

Mochten er onverhoopt nog slachtoffers opduiken die, door overmacht getroffen, een aflevering van dit aller cultureel ergfoed misten, dan treed fase II van het rampenplan in werking:

‘het netgemistkampioenenkanaal’

doorlopend herhalingen van de kampioenen 24/24

Dat was gewoon geen hartverscheurend liefdeslied vol smart en pijn, dat lied dat mijn Italiaanse vakantieliefde me ooit als afscheid liet horen. Ik maar al die jaren denken dat een jaar zo voorbij was en dat de trein vertrok. Een jaar is geen eeuw.

Gewoon content was hij, blij om een jaar zonder mij, zes keer meer rendement betekende dat. We drinken er nog eentje op. Schol.

(Vertaald met Google translate)

Rivedo nog de trein te wijken
en u
Wat ascuighi dat de scheur – terug
Hoe ‘mogelijk een jaar zonder jou.

Nu schrijf aspettami de tempo schol
Een jaar is niet ‘een eeuw – terug
Hoe ‘nog steeds moeilijk zonder jou.

Zes
zes mijn leven hoeveel nostalgie
Zonder u
rendement
terugkom.

Sinds zes partijen e’cominciata voor mij eenzaamheid
Rond me er “het geheugen van de mooie dagen van onze liefde
De roos die ik heb links was’ nu gedroogde

En ik ben het herdenken van een boek dat niet finisco ooit gelezen.

Ricominciarse elkaar zo goed, je wilt
ll tijd vliegt aspettami-back

Pensami altijd weten de tijd en schol
Zes
zes mijn leven
liefhebben
mijn schat
Quanta nostalgie
een jaar en niet ‘een eeuw
Zonder u
rendement
rendement
pensami altijd weet
Tornero
terugkom.

Deze trend is al een tijdje aan de gang, op alle domeinen. Vandaag komt men er openlijk voor uit, de media staan er vol van en ministers van buitenlandse zaken van de oude stempel zouden er maar beter aan wennen:

Het is niet wat je zegt, maar hoe je het zegt!

Weg met de inhoud, leve de vorm!

Zolang die maar deftig is.