Hij zat, glaasje wijn in de hand, een beetje verborgen in zijn eigen potjeskraam maar wist toch onze aandacht te trekken door de lyrische omschrijvingen van zijn koopwaar.

Hij liet ons proeven van zijn aubergines met gedroogde tomaten, van artisjokken met look, van een olijvenpasta met amandelen….alles ni conservateurs ni colorants.

Hij vertelde ons dat hij le premier prix du goût gewonnen heeft met zijn tapistoune, de Gault Millauprijs met zijn esquichade de courgettes, een gouden medaille in Parijs voor zijn crème d’artichauds en dat de grootste Franse chefs afnemers zijn van zijn crème d’olives noirs.

We geloofden hem met plezier en een potje van elk verdween in onze rieten mand, behalve de aîoli want daar had hij de tijd een beetje geholpen door de vervaldatum aan te passen.

We schrokken enigszins van de rekening maar de man beschikte over het vermogen alle protest in de kiem te smoren.”Allez, parce que vous êtes sympa.” verklaarde hij met luide stem, terwijl hij  een potje chocoladepasta au zeste d’orange in onze mand gooide.

“Je vous aime tous” riep hij ons nog na, om zich nadien weer helemaal te concentreren op de liefdesbetuigingen aan zijn volgende klanten.

Het bleek een goede aankoop want de potjes smaakten thuis precies even goed als op de markt.

img_54921
Advertenties