Wat is dat toch met de politie en de vrouwen?

De directeur van de Brusselse federale politie Glenn Audenaert verklaarde dat hij zijn bedenkingen heeft bij de vervrouwelijking van de magistratuur omdat vrouwelijke magistraten, onder meer vanwege de combinatie met het moederschap, veel minder beschikbaar zijn voor het werk dan hun mannelijke collega’s. ‘Ik ben een voorstander van de vervrouwelijking’, zegt Audenaert. ‘Maar ik wilde vooral benadrukken dat de vervrouwelijking niet alleen voordelen heeft.’  Het is zoals zeggen: “Ik ben geen racist, maar…”, u kent dat wel. Reden genoeg om Mijnheer Audenaert onder een koude douche te steken met het douchekapje XL van de week.

Anderzijds blijft het zelfs voor vrouwen dikwijls onbegrijpbaar wat vrouwen drijft. Ik heb het me aan alle kanten proberen voor te stellen, ik heb me alle mogelijke situaties waarom ik zou kunen overhaald worden om het te doen proberen in te denken, maar ik kan er niet bij waarom de Gentste politica Ann Schiettekatte (SP.A) “een vriendendienst” (De politie, uw vriend!) bewijst aan Peter De Wolf, chef van de Gentse Politiezone. Maken mannen met een uniform dan nog steeds zo’n indruk? Het blijft een raadsel, zeker in deze bewogen (politie)tijden, waarom geen van de betrokkenen dacht: “Dit kunnen we écht niet maken”. De zoveelste vrouw die gebruikt wordt door mannen met macht of simpelweg van haar kant uit onderdanig zwijmelen voor een man met een reputatie?

Op deze vrouwendag die eigenlijk al lang niet meer zou mogen bestaan maar dus blijkbaar nog steeds heel erg nodig is lees ik verder dat Jozefien Moerman haar dochter adviseert om als ze schopt hard te schoppen , en zeker om het harde mannenspelletje van de politiek mee te spelen, maar zelf nog steeds verslaafd is aan haar maatje 36 (of hoe vrouwen contradictorische wezens blijven), stel ik vast dat er in de Fortis-commisie geen enkele  vrouw te bespeuren valt (blijkbaar zou Els De Rammelaere van N-Va er in zetelen, maar die is opvallend afwezig), dat ook de kabinetten blijkbaar enkel bezet worden door schimmige mannelijke kabinetards, dat de Belgische juriste Christine Van Den Wyngaert rechter wordt bij het Internationaal Strafhof, dat mevrouw Clinton een positieve indruk maakt maar die bij mij nog beter zou zijn wanneer ik bij haar naam niet nog steeds de associatie met de mannelijke Clinton zou maken en ze dus eindelijk eens haar meisjesnaam Hilary Rodham zou gebruiken, dat feminisme een vies woord is voor Flair-lezeressen, dat de filosofe en romanschrijfster Patricia De Martelaere, een origineel en gretig vrouwelijk denker veel te vroeg overleden is, dat in Zuid-Afrika om de zes uur een vrouw vermoord wordt door haar (ex-)partner en dat de crisis 22 miljoen vrouwen werkloos maakt.

Goed nieuws ook: binnenkort een vrouw aan het hoofd van een politiesectie in Gent, vernam ik uit goede bron. Of had ik dàt nu weer gedroomd?

Advertenties