In mijn dorp is een nijpend tekort aan croissants. De notoire alimentation doet dienst als depot pain en je kan er de ingrediënten halen voor een koninklijk ontbijt.
Niet iedereen reserveert echter zijn croissantjes en zo kan het gebeuren dat er een verbaal gevecht ontstaat voor de laatste kostbare exemplaren.
C’est toujours la même chose, plus de croissants, is een veel gehoorde klacht en in een klein Provençaals dorp is het niet anders dan in de grote politiek: voor ieder probleem moet een schuldige gevonden worden.
Gelukkig bestaat er unanimiteit over die schuldige: ceux du ballon ont encore tout rafflé.
Die van de ballon hebben het altijd gedaan en die van de ballon zijn toevallig weer Nederlanders.
Er ontbreekt misschien iets in het empathisch vermogen van onze noorderburen want telkens slagen ze erin om op de zere teen van onze zuiderburen te stampen.
Neem nu die van de ballon. Iedere ochtend kan je voor amper 175 euro in een mand klimmen en per luchtballon het mooiste plekje ter wereld overvaren, inclusief Champagne en croissants.
Op de plaats van afspraak prijkt een kleurrijk bord met de vermelding “BALLOONING”.
Zeg nu zelf, belloening in een Frans dorp van 300 man, dat is de deftigheid toch ver voorbij? Als onze Nederlanders nu zo slim waren geweest hun zaakje ” La Montgolfière de Provence” te dopen, dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest, dan had men hen alle croissants grootmoedig gegund, dan was de integratie geslaagd en zou men niet langer spelen met de gedachte om Nederlanders een proeve van Frans te laten afleggen.
Maar er is hoop voor onze Nederlandse dorpsgenoten. Misschien zijn zij binnenkort niet langer de zondebok want nieuwe buitenlanders hebben een stekje gevonden in ons dorp. We weten nog niet of het deftige mensen zijn en we weten nog niet of ze Frans spreken, maar ze hebben wel een ‘vreemde’ naam.
Advertenties