Geen vieze kabouters!

Wij vermoeden dat de heer Deboom afluisterapparatuur geïnstalleerd heeft in onze deftige infrastructuur. Of dat er infiltranten rondlopen in onze omgeving. Gentse ofzo. Hoe kunnen we anders verklaren dat uitgerekend op het moment dat de deftige dames samen in een redactievergadering zitten, ze een uitnodiging in de mailbox krijgen. Om in de kast te kruipen. Of uit de kast te komen. Maakt u er maar van wat u wil.

Direct maar van de gelegenheid gebruik maken, dachten we. De koe bij de horens vatten nu we samen zaten. Maar we kwamen al direct in de problemen toen we door de loft doolden op zoek naar een geschikte locatie voor de fotoshoot. De gigantische inloopkasten die onze dressings zijn, zouden op de foto’s niet echt de indruk geven van kasten. Eerder van danszalen. En het laatste wat we willen is dwarsliggen. Het ranke designbuffet leek ons ook niet echt een aanrader en de cd-kast was wel hoog genoeg, maar nét 5 cm te smal voor onze nochtans wel al zeer slanke en bevallige tailles.

Maar uiteindelijk vonden we toch iets dat voor kast kon doorgaan. Met de vreemde en ons onbekende voorwerpen die er in stonden, wisten we niet echt raad. We hebben ze dan maar zo elegant mogelijk proberen aan te wenden. Hoe je er precies deftig moet mee op straat komen (het zit in een kast, dus het zal wel om te “dragen” zijn?) moeten we nog uitzoeken.

Deftige dames met flou artistique

flouartistique.jpg

Onderbelichte deftige dames

withoutdop.jpg

Na dit ludiek, maar niet geheel geslaagd intermezzo, en een tweede stuk taart, werd met eenparigheid van stemmen beslist dat we willen in hun kast zien (eigenlijk zijn we vooral benieuwd naar de inhoud):

Caroline Gennez – hoeveel te korte truitjes hangen er in haar kast?

Tante Annie die (en dat siert haar) niet vies is van burgerjournalistiek

en tenslotte, voor de exotische toets, ons gewaardeerd free-lance redactielid én reporter in het buitenland Marie, die op dit ogenblik misschien zelfs al in haar Provencaalse kast zit?

Advertenties