Humor.

Het is iets raars. Het houdt me recht in de moeilijkste dagen. Essentieel en blangrijk in mijn leven. Lang zal ze leven in de gloria.

Zwarte humor. Ironie. Sarcasme. Cynisme. Wat niet altijd meer als humor beschouwd wordt. Van kwaad tot erger. Het is me allemaal bekend en afhankelijk van mijn gemoedsgesteldheid ligt het ene me de ene dag wat meer dan het andere. Maar geen dag gaat voorbij zonder. Troost. Steun. Kracht. Het kan vreemd klinken, maar dat put ik er uit. Ook als het zelden zo begrepen wordt.

Dagelijkse situaties. Lachen om dingen waar niemand moet om lachen. “Den Yves kan het niet aan” scanderen in de auto wanneer ik het bericht hoorde op de radio dat Leterme opgenomen was in het ziekenhuis. Net zoals de passagiers van de autocar in “In de Gloria”. “Den Yves kan het niet aan”. Lachen en plezier in mijn eentje. Geweldig als een gelijkgestemde ziel onmiddellijk en zonder uitleg mee is. Mee gaat.

Op een ambtelijke administratie toekomen en wanneer ze je vragen: “Vèr wat est?” zonder op te kijken van hun computer, antwoorden: “euh, vèr een brushing”… Zo’n dingen. Niemand kan er om lachen, ik des te meer. Soms zie ik ze gewoon denken: daar is iets mis mee. Is het? Zou het?
Dagelijkse situaties. Bij de bakker. In dendelhaize. Op het werk. In de file. Ik voel me hoofdrolspeler in Monty Python, Smack the Pony en Little Britain tegelijk. Op het werk voel ik me meer dan regelmatig een slechte actrice in series zoals Het Eiland en The office.

Voor veel mensen shokerend. Wie kan begrijpen dat in het allertriestigste en diepst ongelukkige moment in ons leven mijn broer en ik gelijktijdig in een onbedaarlijke lachbui – die overging in een vertroostende huilbui – uitbarstten toen een begrafenisondernemerassistente ons met een lijkbiddersgezicht en een ik-heb-mijn-les-in-meelevendheid-goed-geleerd-op-de-bijscholing manier de keuze van een doodskist bijtrad met de woorden: “ja, da’s schoon, dat is echt azo e jong modelleke, hé, deze kist!” Six feet under is realiteit.

Zo wil ik ooit ook gaan: met lachende mensen rond mij. Lachen en denken: wat zou ze zich bescheurd hebben met die knipmessen die nu een geforceerde buiging maken voor haar kist!

Reageren is toegelaten, ik kan er mee lachen.

(Vergeet niet te speuren naar het douchekapje van de week, of nog liever, het douchekapje Xl van de week!)

Advertenties