Jullie weten dat ik een notoire voorstander ben van meer vrouwen in de politiek, zelfs met een duwtje in de rug. Maar bij de eedaflegging in het parlement heb ik me toch een paar bedenkingen gemaakt.

Wat ik zag waren vooral veel jonge en mooie vrouwen tussen veel (lelijke) mannen van middelbare leeftijd. Je kon er zo een modeshow organiseren, wat het journaal dan ook prompt deed. En zo heeft positieve discriminatie toch een pervers kantje, vooral als je jong en mooi bent wordt je positief gediscrimineerd blijkbaar, voor de meer modale vrouw van middelbare leeftijd is er duidelijk geen plaats. Als mannen toch hun plaats moeten afstaan, tja dan liefst aan een poppemieke zeker?

Waar zitten de politieke beesten? Ik heb zo het gevoel dat het vooral vrouwen zijn die er een gemakkelijke carrièrekans in zien eerder dan dat ze gebeten zijn door de politieke microbe. Ze stralen al een zekere ‘gearriveerdheid’ uit voor ze goed en wel begonnen zijn en men hoort weinig verklaren dat men nog veel te leren en te groeien heeft.

Maar hoe dubbel is dat nu allemaal? Ben je er tegen dan ben je verzuurd of een halve man, maar ik kan er ook niet voor zijn, ook al zie ik graag mooie kleren en mooi opgetutte mensen en zeker voor zo’n gelegenheid verschijn je niet in je tuinbroek.  Ik zou ook mijn mooiste kleed aantrekken als ik zou verkozen zijn en ook met mijn haar en mijn gezicht gaan. Maar ineens vond ik het er precies dik over. Wat moeten we daar nu mee?

Eigenlijk is het toch aangenaam om te kijken naar voor de gelegenheid netjes uitgedoste mensen, zowel heren als dames. Het probleem is dat het gaat primeren en daar heeft de pers zijn steentje toe bijgedragen. Hebben zij vooral hun lenzen op de sexy kleedjes gericht en hebben wij de muurbloempjes niet gezien? We zijn schapen die door de pers geleid worden want het is de pers die bepaalt waarover we zullen spreken en wat erger is, in welke zin we er zullen over spreken.

En dan lees je commentaren in de zin van: ja, ja veel te zien maar er zal wel niets te horen vallen… Vooroordelen waar wij ons allemaal schuldig aan maken.

Maar over naar de orde van de dag. Bart De Wever geeft een persconferentie deze namiddag. Ik verwacht niet dat er veel uitleg komt. Misschien is het niet meer dan een zet in de Vlaamse bewustwording dat het huwelijk met de walen op springen staat. Hoe dan ook, onze kleinkinderen zullen er over leren in de geschiedenis.