L ‘été Indien is voltooid verleden tijd. De watervoorraden moeten worden aangevuld en het is herfst, een gouden herfst met een vlammend kleurenpallet. Daar hoort een stukje wild bij en wild vraagt om girolles. Die zouden kost wat kost in het bord komen.

Helaas helaas, de girolles zijn hier schaars dit jaar, het is te droog geweest, en zo komt het dat wij na een zoektocht langs de markt, de warenhuizen en de winkels nog steeds zonder girolles zaten. Toen we de hoop al opgegeven hadden en  met de ondraagelijke gedachte begonnen te spelen van dan maar doodgewone champignons te nemen,  kregen wij de schitterende inval om toch nog de groentenwinkel in een naburig dorp uit te proberen. We trotseerden moedig een hevige plensbui en ja hoor, deze man die een landgenoot is, toonde met fierheid een schaaltje welriekende girolles. Ze waren weliswaar”ingevoerd” uit het westen maar het was precies wat we nodig hadden en blijgezind vertrokken we richting kookpot.

Het was nog net niet donker, het regende niet meer en wat we toen te zien kregen was meer dan een explosief aperitief. Bij het afdalen van de heuvel zagen we achter ons dit,

foto1

rechts van ons dit,

foto2

en voor ons zagen we ter hoogte van Malpertuis de meest intense regenboog ooit geboren worden.

foto3

Tien minuten ongeveer bleven we ronddraaien, niet wetend waar eerst kijken en toen ging het licht uit en werd het landschap met een donkere mantel bedekt tot morgenochtend.

Merci les girolles.