Dit mag dan het wereld wijde web heten, bloggers waar je graag komt, wonen soms gewoon onder je kerktoren. Zo ook mevrouw en mijnheer Malpertuis.
Net zoals wijzelf hebben ze de Luberon verkozen tot mooiste plek van de wereld en onder de noemer ‘tout ce que vous touche’ cultiveren ze er de schoonheid en de vruchten der aarde. Die vruchten waren de aanleiding voor ons bezoek. Malpertuis is de gelukkige bezitter van een olijfgaard en wij waren gebrand op een vaatje extra vierge van eigen kweek.
We werden er bijzonder gastvrij ontvangen, we zagen de vriendenkamers die mevrouw met smaak en passie stijlvol heeft omgetoverd tot miniparadijsjes. We proefden er vin d’oranges, tapenades, saucissons en ingelegde paddestoelen, alles faits maison. We genoten van het schitterende uitzicht en van de warmte van het haardvuur.
En de olie?
Die is absolute top. Ze geurt naar bloemen, ze heeft een fluweelzachte aanzet, een mild bittertje en een kruidige pittige finale. Onze olijfolie komt voortaan van deze bomen en van deze olijfboer
Wil je zelf olijfolie of de ganse Luberon proeven? Dan kan je hier terecht, je vindt er tout ce que vous touche.

13 maart 2009 at 10:30 am
Ja, ik wil proeven!
13 maart 2009 at 11:48 am
En ik wil daar zijn. Nu.
13 maart 2009 at 12:13 pm
Hier inschrijven.
14 maart 2009 at 3:58 pm
Inschrijven? Wanneer vertrekt de bus?
16 maart 2009 at 10:33 am
Dagelijks, met een bezoek aan de olijfgaarden waar je olie kan kopen (percentje voor de organisator), een lavendeldistillerie waar je lavendelafgeleiden kan kopen (percentje voor de organisator) een gerenommeerd wijndomein waar je wijn kan kopen ( percentje….) een geitenboer waar je kazen kan kopen(perc…) tafelkleedjes, tapenades, saucissons, potterie, zepen, kruidenpotjes…. alles met een percentje voor de organisator…..
16 maart 2009 at 8:13 pm
Van zoveel percentjes en complimentjes gaat een eenvoudig boerke naast zijn klompkes lopen. Gelukkig wordt er in januari en februari organisch gemest en zijn de restanten al even verdwenen. En waarom draagt Nel een geweer? Zoiets mag niet mee op de bus en de jacht op everzwijnen is trouwens gesloten.
17 maart 2009 at 10:36 am
Dat geweer is de illustratie van haar verbale strijdvaardigheid. Ze schiet nooit op vossen. Op de bus neemt ze enkel xldouchekapjes mee in haar sakosj om uit te delen aan personen die zich aan beschamende uitspraken wagen. Ook neemt ze een aantal lege sakosjen mee om die ter plekke te vullen met geshopte delicatessen.
17 maart 2009 at 5:58 pm
Neen hoor, ik schiet nooit op vossen, enkel af en toe een bok…
17 maart 2009 at 7:07 pm
en kemels?