Onze kring van deftige gastschrijvers breidt steeds verder uit. Vandaag ontvingen we in onze mailbox een bericht vanuit Italië van Bianca.

Het was een zonnige ijskoude januaridag.

We maakten een zijsprongetje naar het Gardameer en belandden in Sirmione. Het beviel ons meteen. Ondanks de sneeuw ademde het stadje een mediterrane sfeer uit met olijfbomen en Romeinse pannen op de daken.

Sirmione heeft het allemaal: een kasteel, een centro storico, ruïnes van een Romeinse villa en een schitterende ligging aan het meer. Het verwonderde ons dat er geen toeristen waren. De plaatselijke bevolking had zich blijkbaar ingegraven tegen de kou.

Nadat onze toeristische honger gestild was, zochten wij een herberg om te schuilen tegen het vriesweer en om onze andere honger te stillen. Helaas bleek de hele Sirmionese horeca met jaarlijks verlof. Tot we langs een huis kwamen waar een bord voor het venster stond dat je er snacks kon krijgen en dat je moest aanbellen. We aarzelden geen ogenblik.

Een deftige jonge dame begeleidde ons naar haar eigen woonkamer en in flarden Engels Frans en Italiaans vertelde ze ons dat ze ons iets kon bereiden met wat in de koelkast lag en daar konden we onze keuze gaan maken. Er werd beslist dat ze brushetta zou klaarmaken met wat ham, kaas, tomaten en olijven. Terwijl we wachtten op de veredelde smos, namen we plaats in het salon met zicht op het bevroren meer. De wijn smaakte verrukkelijk en zittend bij het haardvuur werden Sirmione, het concept, het interieur en de dame aan een grondige analyse onderworpen. Er klonk geen enkele valse noot.

De bruschetta kreeg de vermelding excellent en de koffie was subliem. Geen enkel sterrenrestaurant kon deze unieke eetervaring evenaren.

Toen we afrekenden wenste de dame ons in perfect Nederlands een prettige namiddag. Ze was een Nederlandse die na een Erasmusjaar in de buurt was blijven hangen en ze had binnenpretjes gehad bij het afluisteren van onze commentaren.

Zéér ondeftig!! Hollanders….

hpim1956.jpg