Gooooodmornig Flanders!!!

En nu een verzoekplaatje van een deftige luisteraar!

Speciaal voor Blanche deze ‘exotische’ Italiaan!

Laat u maar eens goed gaan in de huiskamer!

let ook op de deftige babes van toen

(posted by nel)

Schoolfeest 1971

Het jongetje dat zingt, dat ben ik.

(posted by nel)

Zondag 26 november - 21 u - Canvas

Een duik in de Vlaamse Omroep archieven
Twee Deftige dames in wording.
Reportage van Kris Smet, oorspronkelijk uitgezonden op 26 november 1973 in het jeugdmagazine “TipTop” gepresenteerd door Zaki

“Vlaamse tienermeisjes in de ban van TopPop, zetten hun eerste schuchtere stappen op de dansvloer”

…wegens op zoek naar ons innerlijke zelf.

Na alle perikkelen omtrent (hoofd)redacteurschap, blogverkiezingen en de daaropvolgende zenuwinzinking van een van onze leden trekt de ‘Orde van de douchekapje’ zich even terug. We zijn op retraite, we gaan ons bezinnen. Eventjes bijpraten, de neuzen in dezelfde richting zetten.

Pater V zal optreden als onze spirituele raadgever, onze orde zal zijn diepste draai vinden, we zullen elkaar aanvullen als de stekker het stopcontact.

Gastspreker wordt doctor honoris causis Blanche. Zij zal een lezing geven over “Collegialiteit en rivaliteit in het moderne bedrijf: inspirerend of determinerend?”

We zouden ook nog graag nonkel Techneut van Tante Annie uitnodigen voor een ICT-workshop. We kunnen echt wel een paar tips gebruiken.

Steven Feys voor marketing en communicatie in huis halen zal waarschijnlijk te hoog gegrepen zijn, gezien onze huidige beperkte cash-flow.

Ikzelf zal als therapeut mij toeleggen op het reduceren van spanningen en het oplichten van aura’s door middel van klankschalen en aromatherapie.

Gerda neemt de hele praktische organisatie voor haar rekening.

Uiteindelijk zullen we daar versterkt uitkomen, straffe madammen als we zijn!

(posted by nel)

De deftige dames zijn kunstminnend. Dat is een understatement!

Ik vertoef niet in het incestueuze midden van de culturo’s, maar ik ken, net zoals in de muziek, literatuur en film, mijn schilderkunstklassiekers. Groot was mijn verbazing toen ik vorige week als toevallige kijker van “De slimste mens” moest vaststellen dat alle drie de deelnemers, kandidaten note bene voor de titel van “De slimste mens ter wereld!” het antwoord moesten schuldig blijven op deze vraag:

“Wat is er te zien op het schilderij “L’origine du monde” van Gustave Courbet?”

Het is dat ik een deftige dame ben, maar had ik Nonkel Potrel geweest dan had ik mijn sloefen naar mijn TV gegooid en gevloekt en getiert dat het niet schoon meer was. Alle drie de heren bekenden dat ze het NIET wisten!

Kijk, dat vind ik nu een schande.

Drie heren, waarvan één zichzelf van stand durft noemen, wat hij op feesten veelvuldig etaleert door met een wit sjaaltje op zijn schouders te verschijnen. (Trouwens, onder ons: kan iemand die hem van nabij kent hem er eens discreet op wijzen dat dit al lang geen symbool meer is voor een heer van stand maar eerder van een dubieus sujet.)

Drie heren, waarvan één met zoveel geld, verdiend aan pulp, dat hij waarschijnlijk het doek zelf ooit zou kunnen kopen indien hij dat zou willen. Niet dat we dat zien gebeuren, hij zal hoogstwaarschijnlijk de voorkeur geven aan het schilderij van de Plopsakabouters, gekocht bij de wereldberoemde kunstgalerie An-other-art om later bij te mijmeren over goede oude tijden in zijn luxueuze bejaardenflat.

Drie heren, waarvan één zijn bestaanrecht enkel dankt aan het feit dat hij een kwisvraag zou kunnen zijn in een aflevering van een één&zeventig kwis bij VTM: “Noem een lichaamsdeel van een BV beginnend met een B?” (bakkes van)

Deze drie heren zijn een schande voor hun genus. Ze zijn het niet waard de naam “man” te dragen. Dit zijn barbaren.
Deze ongelikte beren weten niet wat er te zien is op dit wereldberoemde kunstwerk dat mij spontaan voor de geest schiet enkel en alleen wanneer ik de naam van het schilderij of de schilder hoor. Ik ben er nog niet goed van.

Shame on you, Paul Jambers! Wanneer het programma met uw naam bestaan had in 1866 was er geen twijfel over dat u er een ophefmakende reportage over had gemaakt.

Shame on you, Hans Bourlon , of dit moet ik misschien toejuichen, want anders zaten we wellicht met een Vagina-Vindy, een kabouter Kutterdekut en een vanzelfsprekend prachtige film “K3 en de drie magische schilderijen” opgescheept.

Shame on you, Freddy De Kerpel, dat u een prachtige delicate en fijne afbeelding van het lichaamsdeel waarvan men mij gezegd heeft dat het enkel dat is wat u aantrekt in vrouwen, niet kent!

De volgende dag gaf ik hun echter, in mijn oneindige goedheid, wat krediet. Zou ik er toch te vanzelfsprekend van uit gaan dat iedereen dit meesterwerk kent? Een kleine rondvraag deed me vaststellen dat de drie slimmerikken toch niet uitzonderlijk zijn in hun onwetendheid. De peiling onder mijn collega’s gaf als verrassend resultaat dat slecht 2 op 15 personen zich iets konden voorstellen bij de titel “L’Origine du monde”.

Er ligt dus duidelijk een taak weggelegd voor onze Orde. We presenteren u hier met graagte het schilderij dat voor vele jaren verborgen bleef achter een gordijn dat enkel heel sporadisch werd opgelicht. Het schilderij dat Marcel Duchamp inspireerde tot één van zijn bekendste installaties. Het schilderij dat slecht in 1995 door Musée D’Orsay werd aangekocht en sindsdien publiekelijk tentoongesteld wordt in al zijn schoonheid en pracht.

Dames en Heren, de deftige dames presenteren u, en vergeet het nooit meer,
prent het voor eeuwige en altijd in uw gedachten:

L’ORIGINE DU MONDE
1866
Olie op Doek
Gustave Courbet

Museé d’Orsay - Parijs

Hoofdredactrice is een zware verantwoordelijkheid, laat dat duidelijk zijn.
Dat ze het beste voor heeft met de ‘Orde van de douchekapjes’, daar ben ik van overtuigd.
Haar proffesionalisme staat er, dat trek ik niet in twijfel.

Want, de hoofdredactrice is een eerbare dame.

Dat ze een drukke agenda heeft, dat staat buiten kijf.
Doorzettingsvermogen, wilskracht en creativiteit, dat zijn haar sterke kanten.
Hoe ze alles eigenlijk bolwerkt, dat vraag ik me af.

Want, de hoofdredactrice is een eerbare dame.

Ik kom hier niet om kritiek te spuien, dat is me te laag.
Ik ben enkel bezorgd om haar welzijn, daarvoor is ze me te dierbaar.
Te veel hooi op je vork nemen, dat is voor niemand goed.

Want, de hoofdredactrice is een eerbare dame.

Dat je het niet aankan, dat heeft niemand gezegd.
Ik kom hier niet voor mezelf pleiten, laat ik dat vooropstellen.
Een helpende hand die reik ik slechts aan.

Want de hoofdredactrice is een eerbare dame.

Misschien wordt het tijd voor een nieuwe wind.
Het is een uitdaging, geen stap terug.
U blijft een gewaardeerde redactrice.

Uw nieuwe hoofdredactrice, Nel

Beste redactiemedewerkster Nel,

In een reactie op uw bericht van 21 oktober jl. was het onze bedoeling dat wij op de eerstvolgende redactievergadering zouden uitzoeken hoe we onze artikels kunnen publiceren onder onze eigen naam. Want wat is nu nog steeds het geval: bovenaan een artikel verschijnt nog steeds: “posted by gerda” en kan er pas onderaan de auteur vermeldt worden. Helaas is het er in de laatste vergadering om logistieke redenenen weer niet van gekomen.

Echter! Gezien uw wrevel over mij als hoofdredactrice, wil ik er op aandringen dat we dit probleem bij hoogdringendheid aanpakken. Zodat onze lezers meteen bij de eerste aanschouwing van een nieuwe posting kunnen uitmaken op ze dan wel door u, door onze derde medewerkster, of door mij geschreven is, en zodoende niet op het verkeerde been gezet worden om dan op het einde te moeten vast stellen dat IK het betreffende stuk NIET geschreven heb.

Neen, meer nog, zoekt u het zelf maar uit! Momenteel verhinderen belangrijke en drukke werkzaamheden me om me intensief met ons hobbyblogje bezig te houden.

U kan te rade gaan bij bestaande groepsblogs op het www. zijnde o.a. burgertrutten , hanenwurger en appelogen - of raadpleeg omtersaaist voor de top 10 van de beste groepsblogs - waar wij in 2008 met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijk zullen in staan en zelfs winnen maar welke titel we dan zeer symphatiek zullen weigeren wegens beneden ons niveau - want ik heb tot nu toe geen idee hoe we dit kunnen bewerkstelligen. Misschien vinden zij u zelfs meteen zo sympathiek dat ze het hier direct in een reactie willen uitleggen!

Met achtingsvolle groeten,

Madame Commentatore aka hoofdredactrice groepsblog “Orde van de douchekapjes” aka Gerda

De blog van de drie deftige dames is nog steeds geen hoogvlieger. Na een hevige korte opflakkering en de hoogdagen met de postings over Goedele’s sexboek (seksboek) en de lijst van de stockverkopen in Antwerpen is ons bezoekersaantal opnieuw zeer sterk teruggelopen. Om nog niet van de reacties te spreken!

Het is een ongeschreven wet: wanneer het slecht gaat met een bedrijf, komen de spanningen. De irritaties en de lichte wrevel die medewerkers kunnen onderdrukken wanneer de zaak goed loopt komen uitvergroot naar boven bij slechte resultaten. Ze worden fel op tafel gegooid.

De deftige dames zijn op dit punt beland. Het is crisis op onze redactie.

Onze hoofdredactrice, die er op eigen houtje een redelijk succesvolle blog op nahoudt (buiten de uren hopen we!), heeft vorige week een posting geplaatst met haar favoriete blogs. Dat is haar goed recht, maar!

Geen enkele verwijzing, geen naamvermelding, zelfs geen verborgen hint naar deze blog waarin we al zoveel energie en tijd gestoken hebben. Waar zelfs al bijna, sinds de korte tijd van het ontstaan van onze club, een relatie op stukgesprongen is.

Onze redactiemedewerkster Nel plaatse dan ook lichtjes geïrriteerd een pittige reactie op het betreffende artikel. Wij willen ze u hier niet onthouden.

Beste mevr de hoofdredactrice van “De orde van de douchekapjes”

Tot mijn grote verbazing zie ik geen enkele verwijzing naar het onbekende maar fijne pareltje “De orde van de douchekapjes.” Wilt u misschien een belangenvermengingsconflict vermijden? Of staat u toch misschien niet helemaal achter uw eigen hersenspinsels?

Kortom, hier op de redactie is een lichte vertrouwenscrisis ontstaan. Enige toelichting uwentwege zou beslist opportuun zijn.

Daarom stel ik een spoedvergadering voor. Misschien kunnen we het conflict alsnog uitpraten.

Gereserveerde groeten van uw gewaardeerde redactiemedewerkster

p.s. wie zorgt voor de gebakjes?

Hieronder kan u het verzoenende antwoord lezen van Madame Commentatore.

Beste redactiemedewerkster Nel,

Hadden we niet afgesproken dat we dit kleine pareltje onder ons zouden houden?

Dat enkel degenen die het op eigen initiatief zouden ontdekken het waard zijn van onze geschriften te lezen? Die zo intelligent zijn dat ze deze verborgen schat zonder aanwijzingen van buitenaf vinden? Vrouwen die wij als een volwaardig lid zouden willen opnemen in onze orde en mannen die enkel kunnen vriend, partner, echtgenote zijn van zo’n vrouwen. Was dat niet onze afspraak? Vrouwen en mannen die een reactie van niveau kunnen geven, één waarvan wij vinden dat ze thuishoort op onze blog?

Willen wij eigenlijk wel populariteit? Staan wij daar niet boven? Stel dat we te bekend worden, bent u dan degene van ons drieën die bereid is zich kandidaat stellen om op te draven in “De Slimste Mens”? Zou u het appreciëren dat Ilse Beckers uw relationele problemen, veroorzaakt door het bloggen, paginagroot uitsmeert in haar vies en ordinair weekbladje? Dat ze uw echtgenoot woorden in de mond legt die hij zelfs niet zou durven uitspreken?

Of stel dat men mij uitnodigt in “De zevende dag” om mijn mening over BHV te gaan verkondigen of de kranten van de afgelopen week te bespreken?

Meer nog, is het werkelijk uw doelstelling dat we verkozen worden bij het weekblad “Clickx” tot “Blog van het jaar” en nog erger, dat we deze eerste plaats moeten delen met “zatte vrienden”? Ziet u ons, als deftige dames, op het podium naast deze zuipschuiten staan?

Deftige dames zoals wij staan hierboven. Wij gooien geen parels voor de zwijnen. Vandaar dat ik hier duidelijk stelling genomen heb en pertinent weiger om ons troetelkindje, ons uitlaagklepje zijnde dit verrukkelijk blogje ook maar te vernoemen!

Hopelijk is hiermee een prangende vraag beantwoord en kunnen wij onze verdere vergaderingen in alle eendracht en samenhorigheid verderzetten. Met onze geliefkoosde Bollie en de gebakjes, die ik voor één keer zal meebrengen als teken van goedwillige bereidheid tot verdere samenwerking.

Met vriendelijk redactionele groeten,

Madame Commentatore

Ondertussen is de crisis bij onze redactie onder controle, maar we zijn benieuwd of deze kwestie niet opnieuw zal opduiken wanneer ons bezoekersaantal nog verder daalt.

Exclusiviteit, daar houden deftige dames van, maar het hoeft nu ook niet zo bijzonder te worden dat er helemaal géén lezers overblijven.

Steekt U ons alvast een hart onder de riem?

Vandaag heb ik onder mijn voeten gekregen op het werk. De baas was boos.

Toegegeven, ik durf al eens bloggen tijdens de werkuren, maar mijn werk lijdt daar niet onder. Dacht ik.

Eerst maak ik altijd schoon schip op mijn bureau. Alles wat binnenkomt netjes sorteren en verwerken. En zo tegen het middaguur eventjes de blogs lezen.

Vandaag heb ik iets té schoon schip gemaakt. Een paar redelijk belangrijke documenten heb ik vertikaal geklasseerd. Gelukkig was ik dubbel verstrooid en gooide ik ze in de papiermand in plaats van door de versnipperaar.

De baas zegt dat dit door het bloggen komt.

Eventjes laten afkoelen tijdens het weekend?Dat zal niet veel helpen want ik ben getrouwd met de baas.

(posted by nel)

Gisteren in het nieuws: ‘Gentse gemeenteraad houdt debat over verbod op hoofdoeken in openbare functies’, gevolgd door een intervieuw met de geviseerde ambtenaren.

Wel, als deftige dame wil ik het hier opnemen voor deze zusters deftige dames. ‘Hun hoofdoek zou hun onpartijdigheid in de weg staan bij het uitoefenen van hun job’ volgens de voorstanders van dit verbod.

Nou, hoe een partijdig iemand er vestimentair uitziet weet ik niet maar de dames in kwestie kwamen in elk geval heel elegant voor de dag. De sjaal die autochtone dames graag om de hals dragen, hadden zij stijlvol om het hoofd gedrapeerd, de kleuren mooi geassocieerd met hun verzorgde out-fit. Tijdens hun jarenlange dienst had dit kledingassecoire nog nooit problemen opgeleverd of hen gehinderd tijdens hun werk.

Problemen creëren waar er geen zijn, ‘t is nog niet moeilijk genoeg in dit landje.

Als er dan toch kledingvoorschriften moeten gelden, laat men dan vooral de esthetiek als uitgangspunt nemen. Onlangs was ik namelijk te gast in mijn gemeentehuis naar aanleiding van een huwelijk. Wel, hoe de vrouwelijke ambtenaar van de burgelijke stand daar verscheen! Alsof ze juist van een strandwandeling kwam. Ondanks de milde temperaturen droeg ze een gigantische coltrui, waarin ze tijdens de plechtigheid vrijwel het hele hoofd liet zakken. Bijwijlen waren alleen nog de ogen zichtbaar.

Volgens mij was ze partijdig gekleed, want ik vind als je zo als ambtenaar op een trouwpartij verschijnt toon je minachting voor het instituut huwelijk en in één ruk voor het mooi uitgedoste bruidspaar en hun familie.

Jammer dat er geen deftige dame mét hoofdoek ter beschikking was.

(geschreven door Nel)